بازی سال؛ چرا این عنوان همه را غافلگیر کرد

وقتی فهرست نامزدها اعلام شد، بیشتر پیش‌بینی‌ها روی دو عنوان پرخرج بود. هیچ‌کس انتظار نداشت بازی‌ای از یک استودیوی سی‌نفره، در پنج بخش از هفت بخش اصلی برنده شود.

اما کسانی که بازی را انجام داده بودند، غافلگیر نشدند. این عنوان از همان ساعت اول، تفاوتش را نشان می‌دهد.

چه چیزی متفاوت است؟

بازی روی یک ایده ساده بنا شده و تا انتها به آن وفادار می‌ماند: هر تصمیم بازیکن، منابع محدودی مصرف می‌کند که برنمی‌گردد. این محدودیت، هر انتخاب را وزن‌دار می‌کند و همان چیزی است که بازی‌های بزرگ‌تر با انبوه محتوا از دست می‌دهند.

نکته مهم دیگر، طول بازی است. دوازده ساعت، کوتاه به حساب می‌آید؛ اما هیچ ساعتی از آن پرکننده نیست. سازندگان در مصاحبه‌ای گفتند حدود چهل ساعت محتوای ساخته‌شده را حذف کرده‌اند.

نقاط ضعف

بازی بی‌نقص نیست. بخش میانی، در حدود ساعت ششم، ریتمی کند دارد که چند نفر از منتقدان به آن اشاره کرده‌اند. همچنین راهنمای درون‌بازی برای سازوکارهای پیچیده‌تر، ناکافی است.

در نسخه عرضه‌شده، چند ایراد فنی روی سخت‌افزارهای قدیمی‌تر گزارش شد که در به‌روزرسانی نخست رفع شدند.

جوایزی که برد

• بهترین بازی سال
• بهترین کارگردانی هنری
• بهترین موسیقی متن
• بهترین بازی مستقل
• بهترین طراحی روایت
• نامزد در بخش نوآوری در دسترس‌پذیری

مقایسه با نامزدهای اصلی

ما بودجه نداشتیم که همه چیز بسازیم، پس مجبور شدیم تصمیم بگیریم چه چیزی نسازیم. همین شد بهترین اتفاق پروژه.

استودیو اعلام کرده پروژه بعدی‌اش دنباله این بازی نیست و روی ایده‌ای کاملاً تازه کار می‌کند؛ تصمیمی که در صنعت امروز، خودش قابل توجه است.