تلفیق موسیقی سنتی و الکترونیک؛ تجربه‌ای که جواب داد

ایده تلفیق موسیقی سنتی با الکترونیک تازه نیست، اما بیشتر تلاش‌های گذشته به یکی از دو دام افتاده‌اند: یا سنت به تزئین تبدیل شده، یا الکترونیک به پس‌زمینه‌ای بی‌اثر. پروژه‌ای که این هفته اجرا شد، از هر دو دام فرار کرده است.

راز کار، به گفته سازندگان، در تصمیم ساده‌ای بوده: هیچ سازی نباید نقش «فضاسازی» بگیرد؛ هر ساز باید حرف بزند.

چطور کار می‌کند؟

ساختار قطعه‌ها بر پایه ردیف موسیقی ایرانی چیده شده، اما ریتم از الگوهای الکترونیک وام گرفته است. نتیجه، قطعه‌هایی است که برای گوش آشنا با موسیقی سنتی قابل دنبال کردن‌اند و در عین حال ضرب‌آهنگ امروزی دارند.

نکته فنی جالب، استفاده از پردازش زنده روی صدای سنتور است؛ یعنی افکت‌ها روی نواخته زنده اعمال می‌شوند، نه روی نمونه ضبط‌شده.

واکنش مخاطبان

سالن در هر دو شب پر بود و ترکیب سنی حاضران، غیرمعمول: از دانشجویان تا مخاطبان قدیمی موسیقی سنتی. همین تنوع، خودش نشانه‌ای از موفقیت پروژه است.

ترکیب سازهای این پروژه

• سنتور، به عنوان ساز اصلی ملودیک
• کمانچه در چهار قطعه از هشت قطعه برنامه
• تنبک و دف، بدون تقویت الکترونیکی
• سینت‌سایزر آنالوگ برای لایه‌های بم
• پردازنده زنده افکت روی سازهای آکوستیک

ساختار برنامه اجرا

گروه اعلام کرده ضبط استودیویی این برنامه تا پایان سال منتشر می‌شود و اجرای دوم در دو شهر دیگر برنامه‌ریزی شده است.