مأموریت تازه مریخ؛ آنچه قرار است ببینیم
کاوشگرهای پیشین مریخ عمدتاً سطح را بررسی کردهاند. مأموریت تازه، نخستین تلاش جدی برای رفتن به زیر سطح است؛ جایی که به گفته دانشمندان، احتمال یافتن نشانههای آلی به مراتب بیشتر است.
دلیلش ساده است: تابش کیهانی، مولکولهای آلی را در سطح تجزیه میکند. اما در عمق دو متری، این مولکولها میتوانند میلیاردها سال دوام بیاورند.

چالش فنی اصلی
حفاری در مریخ ساده نیست. جاذبه کم یعنی نیروی وزن کافی برای فشار دادن مته وجود ندارد و کاوشگر باید خودش را به سطح مهار کند. تیم مهندسی برای این کار از سازوکار ضربهای استفاده کرده؛ مته به جای فشار مداوم، ضربههای پیاپی میزند.
مشکل دوم گرد و غبار است. هر مفصل متحرکی که با غبار مریخ تماس داشته باشد، در معرض ساییدگی است. طراحی نهایی، تعداد قطعات متحرک را به کمترین حد ممکن رسانده.
چه چیزی را جستوجو میکنیم؟
هدف، یافتن حیات نیست؛ یافتن نشانههای شیمیایی است که فقط با فرایندهای زیستی توضیح داده میشوند. تشخیص این نشانهها از ترکیبات غیرزیستی، دقیقاً همان بخشی است که مأموریتهای قبلی نتوانستند قطعی حلش کنند.
تجهیزات اصلی کاوشگر
- مته ضربهای با توان حفاری تا عمق ۲۱۰ سانتیمتر
- طیفسنج جرمی برای تحلیل نمونههای عمقی
- رادار نفوذی برای نقشهبرداری از لایههای زیرسطحی
- دوربین ریزنگار با قدرت تفکیک ۱۵ میکرون
- آزمایشگاه کوچک تحلیل ایزوتوپی
زمانبندی مأموریت
| مرحله | زمان | هدف |
|---|---|---|
| پرتاب | بهار سال آینده | خروج از جو زمین |
| سفر بینسیارهای | ۷ ماه | رسیدن به مدار مریخ |
| فرود | پاییز سال بعد | نشستن در دشت هدف |
| حفاری نخست | ۳۰ روز پس از فرود | نمونهبرداری از عمق ۵۰ سانتیمتر |
| حفاری کامل | ۶ ماه پس از فرود | رسیدن به عمق نهایی |
نخستین دادههای خام حدود یک سال و نیم پس از پرتاب در دسترس عموم قرار میگیرد؛ تیم مأموریت متعهد شده تمام دادهها را بدون دوره انحصار منتشر کند.